Oorlog en terpentijn

Stefan Hertmans

Fictie

4 /5

Gelezen? Geef jouw waardering

Succesvol toegevoegd
Geef je mening

Het verhaal van een kleine held in de Grote Oorlog die ervan droomde kunstenaar te worden. Vlak voor zijn dood in de jaren tachtig van de vorige eeuw gaf de grootvader van Stefan Hertmans zijn kleinzoon een paar volgeschreven oude cahiers. Jarenlang durfde Hertmans de schriften niet te openen tot hij het wél deed en onvermoede geheimen vond. Het leven van zijn grootvader bleek getekend door zijn armoedige kinderjaren in het Gent van voor 1900, door gruwelijke ervaringen als frontsoldaat in de Eerste Wereldoorlog en door een jonggestorven grote liefde. In zijn verdere leven zette hij zijn verdriet om in stille schilderkunst. Stefan Hertmans jarenlange fascinatie voor zijn grootvaders leven bracht hem uiteindelijk tot het schrijven van deze aangrijpende roman.

Wat anderen schrijven over dit boek

deed me niet zo veel....maar natuurlijk goed geschreven

Zeer boeiend boek, leest in sneltrein vaart. Alleen spijtig van het laatste hoofdstuk. Zeer goed bedoelde afsluiter, maar valt mij een beetje tegen na alle vorige hoofdstukken. Toch een boek meer dan de moeite waard om te lezen.

Adembenemend mooi boek. De liefde van een kleinkind voor een grootouder werd zelden zo trefzeker en doorvoeld beschreven, wellicht omdat het om de grootvader van de auteur ging. Prachtige taal ook : schetst personen, situaties, gevoelens met fluide pen zoals de schilder zijn penseel hanteert. Een verhaal om nooit te vergeten.

Hoewel ik me zo min mogelijk wil laten leiden door bewieroking of vernietigende recensies (een menselijke grijszone lijkt amper te bestaan bij recensenten), waren mijn verwachtingen voor Oorlog en Terpentijn al bij aanvang hoog gespannen. Wie een boek schrijft en het opdraagt aan zijn vader, die heeft vanaf pagina 1 mijn volle aandacht.
Oorlog en Terpentijn leest 300 pagina’s lang als een zintuiglijke trip doorheen een oorlogs-, familie- en liefdesgeschiedenis. De verstikkende zure moddergeur knijpt je de strot toe, waar enkele pagina’s verder de geur van olie en verf zich in je lijf nestelt. In je kop davert het van de bombardementen en zindert even later de echo van de slappe lach na. Het fragiele dagboekpapier voel je tussen je vingers, de zachte penseelstreken doen je kippenvel krijgen. Hoe een kind als misleidend kanonnenvlees in de vuurlinie wordt geduwd… het is een passage die onomwonden doet huiveren en blijft huiveren.
Hertmans blijft ver weg van een blindelingse heroïek van WOI, zoals je tijdens dit herdenkingsjaar al te vaak zal tegenkomen. Hij blijft voortdurend oog hebben voor het menselijke (schrikschijtende soldaten) en dagdagelijkse (lieflijke landschappen op zonnige augustusdagen).
Tegelijk is Oorlog en Terpentijn zoveel rijker dan enkel een oorlogsrelaas van op de eerste rij. Minstens zo zeer als de oorlogsgruwel is het dat tragische liefdesverhaal dat ontroert. Tedere verliefdheid en dramatische amoureuze kronkels, ik geef toe: I’m a sucker for that :)
Een ijzersterk boek dat naar adem doet happen.

Ik was een beetje teleurgesteld. De verwachtingen waren misschien te hoog gespannen, maar het kon me niet altijd even hard boeien. Het ging me iets te traag.

Schrijf je mening over dit boek

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?
Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Maak je profiel aan

Meld je aan om verder te gaan!

Geen profiel?
Ga verder met

E-mail
Facebook

Al een profiel?
Log hier in.