Voor het vergeten

Peter Verhelst

Fictie

4.5 /5

Gelezen? Geef jouw waardering

Succesvol toegevoegd
Onverwachts overleed de moeder van Peter Verhelst. Maanden later begon hij te schrijven aan Voor het vergeten.

Dit is evenwel geen moederboek, en ook geen boek over de dood, maar een hartstochtelijke ode aan ons hakkelende, tastende verzet tegen betekenisloosheid en verdriet. Verhelst probeert met handen en voeten iets vitaals te scheppen. Iets wat we ons blijvend kunnen herinneren. Om eindelijk te kunnen vergeten.

Wat kun je anders doen dan kijken, opnieuw kijken, beter kijken, betasten met je ogen, ruiken en luisteren en proeven met je ogen, elk detail, elke kleurschakering, elke welving, elke cel, ín elke cel, in de hoop nooit te vergeten, in de hoop niet verloren te laten gaan, voor altijd bij je te kunnen houden – had ik maar beter gekeken, elk detail, elk geliefd detail, elke…

Wat anderen schrijven over dit boek

Prachtig boek van Peter Verhelst en een sterke hommage aan zijn moeder.
Schitterend hoe Verhelst als het ware om het verdriet van het verlies van zijn moeder heen danst met poëzie, sprookjesachtige mythologische verhalen, referenties aan allerlei kunstwerken … De pijn van het afscheid van een moeder is nu eenmaal zo scherp dat je het verdriet niet op een directe manier in taal kan of durft te benaderen. Toch is die pijn op iedere pagina voelbaar.
Tip voor wie het moeilijk heeft om dit boek te lezen: een live interview met Verhelst is zeer verhelderend. Bij Verhelst krijg je geen verhaal dat rechtstreeks van A naar B gaat omdat hij niet zo rechtlijnig denkt. Voor hem is het denken in beelden en metaforen erg belangrijk. En Ovidius, Metamorfosen er nog eens bij nemen helpt ook altijd om zijn werk beter te begrijpen.
Het is een boek waarvan je meteen na de laatste pagina weet dat je het nog eens zal lezen.
Noot: de links naar alle vermelde kunstwerken kan je vinden op de website van P. Verhelst.

Niet graag gelezen. Prachtig geschreven, dat wel, maar zou graag eens in het brein van de auteur willen kruipen, zodat ik zijn gedachtengang wat beter zou kunnen begrijpen.

Samen met "Uit de tijd vallen" van David Grossman, het mooiste boek dat ik ooit gelezen heb over rouw, verdriet, een eerbetoon aan iemand die je liefhebt. Gevoelens onder woorden brengend waar een gewoon mens geen woorden voor kent. Linkend aan schilderijen en dansvoorstellingen zodat je vanaf nu ze altijd anders zult bekijken, ervaren. Duizelingwekkende poëzie. Om nooit te vergeten!

Verhelst neemt op een duizelingwekkende manier afscheid van zijn moeder, die plotst sterft, in een uniek beschreven strijd met de herinnering en een edelhert. Omringd door tientallen kunstwerken, van Tuymans, Braeckman, Caravaggio. Weergaloos.

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?
Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Inschrijven nieuwsbrief

Meld je aan om verder te gaan!