Tonio

A.F.Th. Heijden

Fictie

4 /5

Gelezen? Geef jouw waardering

Succesvol toegevoegd
Op de Eerste Pinksterdag van 2010 komt Tonio van der Heijden, het enig kind van A.F.Th. van der Heijden en Mirjam Rotenstreich, bij een verkeersongeval om het leven. Het is vroeg in de ochtend als hij, ter hoogte van het Vondelpark in het centrum van Amsterdam, wordt geschept door een auto. Hij wordt in kritieke toestand naar het Academisch Medisch Centrum vervoerd, waar hij diezelfde dag aan zijn verwondingen overlijdt. Tonio zal niet ouder worden dan 21 jaar. A.F.Th. van der Heijden doet het enige waar hij op dat moment toe in staat is: in zijn herinnering graven, aantekeningen maken, schrijven. Daarbij voortgedreven door twee dwingende vragen: wat gebeurde er met Tonio in de laatste uren en dagen voorafgaand aan de ramp, en hoe kon dit ongeluk plaatsvinden? Een zoektocht naar het wat en het hoe, die leidt langs verschillende ooggetuigen, vrienden, politiemensen, artsen en het mysterieuze meisje Jenny, dat in de laatste weken van Tonio s leven een cruciale rol blijkt te hebben vervuld. Tonio vormt de neerslag van die zoektocht. Een nauwgezette reconstructie van een jongensleven en een radeloze queeste naar zin en betekenis.

Wat anderen schrijven over dit boek

Requiem over wat de dood van een kind met een mens doet en hoe je dat verwerkt en ermee leert omgaan.
Soms wat te breed uitgesponnen, maar er bestaat geen handleiding voor verdriet gelukkig. 3.5/5
Vergelijkbaar qua thema met "Het jaar nul" van Dolores Thijs ... indrukwekkende rouwgetuigenissen die aan de ribben plakken.
Deed mij terugdenken aan de ontroerende "Brieven aan Miriam" uit 1991 waarin Lutgard Van Heuckelom de lijdensweg en dood beschrijft van haar 14-jarige dochter en de sterke band die zij daarin met mekaar opbouwden.

Dit boek is een reqiuemroman. Rauw verdriet en onversneden pijn is wat je krijgt in dit mooie boek. Ik heb het boek heel graag gelezen.

"Mijn zoon is dood.. de bloemen zullen nooit meer bloeien" Persoonlijk verdriet en hoe de schrijver hiermee omgaat. Wat een herdenking.

Zoektocht naar de antwoorden op vragen die niet meer kunnen beantwoord worden

Tonio is mijn persoonlijke "troostbijbel". Als ik het even moeilijk heb, ben ik emotioneel, dan herlees ik enkele passages uit deze sublieme requiemroman!

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?
Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Inschrijven nieuwsbrief

Meld je aan om verder te gaan!