De helaasheid der dingen

Dimitri Verhulst

Fictie

4 /5

Gelezen? Geef jouw waardering

Succesvol toegevoegd
In De helaasheid der dingen keert de schrijver terug naar zijn geboortegrond in Reetveerdegem. We maken kennis met de vader die trots de kroegen van het dorp af fietst om zijn pasgeboren zoontje aan zijn vrienden te tonen, de grootmoeder wier nachtrust al te vaak door de politie verstoord wordt als die een van haar dronken zonen komt afleveren en de werkloze nonkels die meer heil zien in een kampioenschap zuipen dan in een deugdzaam leven. De helaasheid der dingen is zowel een prachtige ode aan als een hilarische afrekening met het dorp van zijn jeugd.

Wat anderen schrijven over dit boek

Doordat veel mensen mij aanraadde om een boek te lezen van Dimitri Verhulst, ben ik op zoek gegaan naar een boek van hem. Ik heb dus De helaasheid der dingen gekozen, omdat het overal wel goede beoordelingen kreeg. Bij het lezen van een korte inhoud, had ik wel veel verwachtingen bij het boek. Deze verwachting zijn dan ook positief ingevuld. Het thema van het boek was weer heel alledaags en de meeste gebeurtenissen kunnen bij iedereen voorkomen. Doordat het zo een alledaags thema is, is het ook heel leuk en aangenaam om te lezen. Het boek heeft niet echt een vaste rode draad, omdat elk hoofdstuk over een ander deel van zijn leven gaat. Maar toch was het zeer boeiend boek. Wat mij het meeste aantrok aan het boek was de humoristische schrijfstijl van Verhulst. Met moment heb ik echt hard zitten lachen met bepaalde zinnen. De gebeurtenis dat mij het meeste is bijgebleven, is de Tour de France met zijn nonkel Potrel. Hoe hij hier alles zo gedetailleerd verteld, lijkt het net of dat je de gebeurtenis direct mee volgt. Dit kwam ook grotendeels door de personages die uit het leven zijn gegrepen, want het gaat ook over het leven van Dimitri Verhulst. In het boek zie je dat Verhulst evolueert naar een volwassen man en dit zorgde ervoor dat je een duidelijke structuur zag in het verhaal.

Meesterlijk boek. Deze zomer gekocht in een winkeltje in Portugal en het nog eens herlezen. Fantastisch.

Positief: Maar ongeveer 205 pagina’s, leest vlot, mooi opgedeeld in hoofdstukken, grappig, ...
Negatief: Soms verspringt de schrijver van de hak op de tak in het hoofdstuk de pelgrim. Dit is het enige minpunt.

Ik heb erg van het boek genoten terwijl ik er in het begin wat tegen op keek omdat ik niet zo graag lees, maar desondanks heb ik toch veel gelachen. De droge humor en het ordinair taalgebruik spreken mij heel erg aan, omdat ik het mooi vind hoe het toch zo professioneel geschreven lijkt. Bijvoorbeeld: Als ze lastig doen Potrel eens op hun bakkes slaan.

Kort boekje met veel nostalgie, een beetje tristesse maar toch voldoende luchtigheid om het met een glimlach in één keer uit te lezen.

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?
Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Inschrijven nieuwsbrief

Meld je aan om verder te gaan!