De website langzullenwelezen.be gaat begin volgend jaar offline en de informatie wordt sinds 1 november niet meer aangevuld. Wil je op de hoogte blijven van het laatste boekennieuws uit de VRT-programma's en leestips ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de wekelijkse nieuwsbrief.

Mijn lieve gunsteling

Door Marieke Lucas Rijneveld

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
‘Mijn lieve gunsteling’ is de nieuwe roman van Marieke Lucas Rijneveld. Het verhaal van de veearts en zijn ‘uitverkorene’, de dochter van een boer. Tijdens een hete zomer zoeken ze toenadering tot elkaar omdat ze willen ontsnappen aan de grilligheid en de leemten van het plattelandsleven en omdat ze willen ontkomen aan wat er in hen gezaaid is. Gedurende die zomer ontwikkelen ze een obsessieve fascinatie voor elkaar.

De beklemmende bekentenis ‘Mijn lieve gunsteling’ is een hartverscheurend en tegelijk angstaanjagend verhaal over verlies, verboden liefde, eenzaamheid en identiteit. Het is daarmee een meer dan waardige opvolger van de debuutroman ‘De avond is ongemak’ waarmee Marieke Lucas Rijneveld als eerste Nederlandse schrijver de International Booker Prize won.

Wat anderen schrijven over dit boek

Door Katlijn Van Nimmen

op 07/08/2022

Prachtige unieke vertelstijl, de rijkdom van de taal laat je de gruwel van het verhaal soms vergeten. De schrijver raakt een thema aan waarvan je je bijna schuldig voelt er een boek over te willen lezen en het nog goed te vinden ook. De manier waarop hij over zo’n zwaar thema schrijft, de gelaagdheid van het verhaal, het onbegrijpelijke dat begrijpelijk wordt gemaakt zonder het goed te praten, de beeldspraak en zoals vermeld het taalgebruik, maken dit draaglijk en echt een goed boek.

Lees meer

Door Kaat Van der haegen

op 20/06/2022

BRIEF AAN HET IK-PERSONAGE IN ‘MIJN LIEVE GUNSTELING’
VAN MARIEKE LUCAS RIJNEVELD


Beste Kurt,
Ik zeg het je maar meteen: ik had het boek waarin Marieke Lucas Rijneveld jouw blinde begeerte voor een veertienjarig meisje, in dat steilorige hoogseizoen van 2005, op onnavolgbare wijze verwoordt, meteen moeten toeslaan. Ik had het ver buiten mijn bereik moeten leggen zodat ik mij niet ongemakkelijk hoefde te voelen toen jij de morele grenzen overschreed en mijn afkeer opwekte. Maar ik werd meegesleurd door de prachtige taal van Rijneveld. Zijn virtuoze taal waarmee hij jouw hersenspinsels vorm gaf en de spanning die hij opbouwde dwongen mij om jouw weerzinwekkende gedachtestroom verder te volgen.
In zijn boek ‘Mijn lieve gunsteling’ laat Rijneveld jou het relaas van je verboden liefde neerschrijven. Veel lezers herkennen in jou de Humbert Humbert uit Nabokovs klassieker ‘Lolita’.
Rijneveld slaagt erin om de complexe relatie tussen jou en het kind, dat je nu eens jouw Putto en dan eens jouw praaldier noemt, een stem te geven.
Kurt, ik werd stap voor stap getuige van de sluwheid waarmee je tewerk ging, hoe je het kind voorloog en bedroog om haar op gruwelijke wijze aan jou te binden en haar uiteindelijk te bezitten. Zij werd geleidelijk jouw prooi.
Nochtans kon het je niet ontgaan zijn dat het kind, dat jou dermate fascineerde, niet alleen schemerde tussen kind en volwassene maar ook tussen jongen en meisje. Ze vluchtte in een fantasiewereld waardoor ze nu eens de vogel, dan weer de otter en af en toe de kikker was. En in haar immense verbeelding sloeg ze soms haar vleugels uit en vloog ze weg. Regelmatig was ze, op de rand van haar bed, in dialoog met Freud en Hitler.
En jij Kurt, jij misbruikte haar wankelmoedigheid. En toen je dacht dat de tijd gekomen was, sprak je haar over ‘de geweientijd’ en zou je haar met jouw moorddadig ‘gewei’ brutaal penetreren en geschaafd achterlaten. Toen ik dit las, drong het tot mij door dat je geen onschuldige verliefde veertiger was. Maar dat het ergste nog moest komen wist ik nog niet. Bij het bezoek dat je aan jouw gunsteling bracht, nadat ze bij een mislukte vlucht vanaf de voedersilo met gebroken ribben in het ziekenhuis beland was, trakteerde je haar op huiveringwekkende manier nogmaals op jouw gewei. Dit was ronduit walgelijk!
Maar Rijneveld ziet erop toe dat het niet zomaar een pervers verhaal wordt, hij maakt het verhaal gelaagd en wekt hierdoor zelfs enig mededogen voor jou op.
Ik las dat zowel het kind als jij, Kurt, door verlies getekend was.
Het kind miste niet alleen ‘de verlorene’, haar broer die bij een ongeluk omkwam, maar ook ‘de verlatene’, haar moeder die verdween zonder iets achter te laten. En in haar vader en overgebleven broer vond ze niet de steunpilaar die ze nodig had.
Jij was dan weer het slachtoffer van het psychologisch en seksueel geweld van je moeder. Bovendien ging je gebukt onder schuldgevoelens over de dood van je zusje, van de ‘verlorene’ en van de veehouder. Jouw traumatische kindertijd veroorzaakte nachtmerries en waanvoorstellingen en je werd een dolende op zoek naar geborgenheid. Was het door dat dolen dat je in je innerlijke monoloog het nu en het verleden door elkaar haspelde – in een gesprek dat zich in 2005 voordeed vertel je over president Sarkozy, terwijl hij pas in 2007 verkozen werd – en dat je feiten en fictie niet meer van elkaar kon onderscheiden – je meende door een immens groot kuiken met enorme snavel en hoge poten achtervolgd te worden?
Jouw verhaal daagde mij uit om na te denken over de grens tussen goed en kwaad, een morele grens die niet altijd en overal onveranderlijk vastligt maar binnen een context voortdurend verschuift.
Omdat jullie twee beschadigde mensen waren, kon ik aanvankelijk het spanningsveld tussen jullie begrijpen.
Maar dat jij, Kurt, toen je zag dat haar lijfje zó dun was geworden dat het geen geheimen meer kon bevatten en toen je haar botten hoorde rammelen, toch de signalen van jouw hemelse uitverkorene bleef negeren en haar bleef manipuleren, is op geen enkele manier goed te praten. Waarom liet je op dit moment het vaderlijke in jou niet primeren op je obsessieve honger naar waanzinnige liefde?
Jíj had niet mogen toestaan dat dit getroebleerde kind jouw femme fatale werd, jou verleidde en jou misleidde. Dit laten gebeuren was ronduit verachtelijk.
Jouw verhaal Kurt, was ondraaglijk en weerzinwekkend om te lezen. Maar dat ik toch verder bleef lezen is zonder meer de verdienste van Marieke Lucas Rijneveld die mij met zijn bijzonder beeldrijke taal, doorspekt met metaforen en citaten, helemaal meezoog.
Jouw verhaal was helemaal niet mooi maar de taal waarmee het verteld werd, was des te mooier.
Juist daardoor blijft ‘Mijn lieve gunsteling’ nazinderen!

Vriendelijke groeten
Kaat


Nota: Bij het schrijven van de eerste alinea van deze brief liet ik mij inspireren door de eerste alinea van ‘Mijn lieve gunsteling’. Ik kan de lezer deze alinea niet onthouden:

Lieve gunsteling, ik zeg het je maar meteen: ik had je in dat steilorige hoogseizoen als een zweer met een hoefmes uit de klauwlederhuid moeten verwijderen, ik had ruimte moeten maken bij de tussenklauwspleet zodat mest en vuil ertussenuit zouden vallen en niemand je kon infecteren, misschien had ik je enkel wat moeten pellen en bijschaven met de slijper, je moeten reinigen en droogwrijven met wat zageling.

Lees meer

Door Lesley Van Rooy

op 26/04/2022

Prachtige vertel stijl! Het grijpt je bij je nekvel, eigenlijk wil je niet verder lezen omdat het verhaal zo gruwelijk is, toch lees je verder omdat je het einde wil kennen.

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief