De website langzullenwelezen.be gaat begin volgend jaar offline en de informatie wordt sinds 1 november niet meer aangevuld. Wil je op de hoogte blijven van het laatste boekennieuws uit de VRT-programma's en leestips ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de wekelijkse nieuwsbrief.

Strijd en metamorfose van een vrouw

Door Édouard Louis

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
Haar hele leven is de moeder van Édouard Louis het slachtoffer van het geweld van mannen. Op haar negentiende heeft ze twee kinderen, geen opleiding en een man die ze is gaan haten. Hij komt elke nacht dronken thuis en valt haar steeds vaker aan. Ze vecht altijd terug, en na een paar jaar verlaat ze hem. Ze wordt verliefd op een nieuwe man, en een jaar later krijgen ze samen een zoon, Édouard. Heel even zijn ze gelukkig. Maar dan mag ze van haar nieuwe man niet meer werken, en mag ze geen make-up dragen, want dat is voor ‘sletten’. En ook hij komt steeds later thuis.Édouard groeit op met het idee dat zijn moeder alles heeft opgegeven. Ze is nog jong, maar ze lijkt wel een schaduw. Hij droomt van een andere moeder. Een moeder die lacht, die straalt. Hij loopt weg van huis en gaat studeren in Parijs. De afstand tussen moeder en zoon wordt steeds groter, ze spreken elkaar niet meer. Dan, midden in een nacht, belt ze haar zoon. Ze vertelt hem dat ze haar man heeft verlaten, en een baan en
een eigen appartement heeft gevonden. Als Édouard haar daarna in Parijs ontmoet herkent hij haar nauwelijks: ze maakt grapjes, ze lacht. Strijd en metamorfose van een vrouw is het verhaal van haar bevrijding – de bevrijding van een vrouw.

Wat anderen schrijven over dit boek

Door els van haute

op 13/07/2021

Strijd en metamorfose van een vrouw. Door Édouard Louis.

Ongeveer een jaar geleden hoorde ik voor het eerst van Eddy Belleguele, in Zomergasten. Kort daarop las ik Weg met Eddy Belleguele in mijn vakantie. Ik weet nog exact waar ik was: op een dekentje onder een boom aan een vijver met eenden. Die omgeving stond mijlenver van de omgeving in het boek. En de sereniteit, zonder enige afleiding, zorgde er voor dat het boek extra binnen kwam.

Dit kleine boekje, een ode aan zijn moeder is er een vervolg op. Het is lichter en luchtiger, maar vergis je niet; tussen de regels sluimert er veel pijn en verdriet. Ik vind het prachtig, ontroerend en hoopgevend om te lezen hoe Édouard en zijn moeder, elk op hun eigen manier en tempo aan hun verleden vol armoede en geweld zijn kunnen ontsnappen.

Louis schrijft volgens eigen zeggen geen literatuur, maar wat hij schrijft is moedig, belangrijk en krachtig. Hij bezit de gave om afstand te nemen en daardoor beter te kunnen zien wat er speelt; in zijn leven, de maatschappij, de wereld. Die afstand creëert op de duur meer nabijheid. In zijn werk maar, en dat lezen we nu, ook in zijn relatie met zijn moeder.

Je eigen leven, met de juiste afstand, bestuderen, patronen herkennen en er een ontroerend boek over schrijven is niet iets wat iedereen kan. Zeker niet zo mooi als Édouard Louis het kan. Hij schrijft dan misschien wel geen literatuur maar hij schrijft wel rauw en poëtisch tegelijk, maatschappelijk relevant en geëngageerd. Zoek jezelf een boom, leg je op een dekentje en lees.

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief