Nummer 11

Door Jonathan Coe

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
Dit is een roman over de talloze verbindingen tussen de buitenwereld en je privéleven.
Het gaat over de erfenis van oorlog en het einde van de onschuld.
Het gaat over de strijd tussen komedie en politiek en hoe komedie lijkt te hebben gewonnen.
Het gaat over 140 leestekens en hoe die ons voor schut kunnen zetten.
Het gaat over het leven in een stad waar bankiers bioscopen in hun kelder laten bouwen en anderen in de rij staan bij voedselbanken.
Dit is een roman waarin Jonathan Coe doet waar hij zo goed in is: ons laten zien hoe we leven.
‘Ze kende haar moeder door en door: beter – veel beter – dan ze enig ander mens kende. En de vrouw op tv was overduidelijk haar moeder geweest. En toch was het bij de paar vluchtige kijkjes op haar die het programma had geboden geweest alsof ze naar een vreemde had zitten kijken. Alison had haar gezien zoals de camera’s en de mensen die de beelden monteerden haar hadden gezien, en vanuit dat perspectief was het een ontluisterende bedoening geweest. De beelden werden niet gefilterd door liefde.’

Wat anderen schrijven over dit boek

Door Johnny Nys

op 11/05/2021

"Het Huis van de Slaap" van Jonathan Coe vond ik veel minder dan "De Verschrikkelijke Eenzaamheid van Maxwell Sim", maar gelukkig is "Nummer 11" weer stukken beter.

Het boek begint met Rachel, die door haar broer voor de gek gehouden wordt in het eerste hoofdstuk. In het volgende hoofdstuk blijft ze bij haar grootouders slapen samen met haar vriendinnetje Alison wanneer hun moeders op vakantie zijn. Het hoofdstuk daarna stappen we over naar Alison en haar moeder Val, een one-hit-wonder die iedereen eigenlijk al vergeten is. Val krijgt een aanbieding om mee te doen aan een soort Expeditie Robinson en hoopt daar haar verloren roem terug te vinden, maar de producers knippen en plakken de show zodat ze er verschrikkelijk uitkomt.

Het lijkt dus dat we telkens een personage opschuiven in het boek. Opeens komt Coe echter met nieuwe personages opdraven, en pas na een paar bladzijden ontdekken we de link, en dan nog wel met Rachel, die op dat moment met haar hogere studies bezig is. Het volgende hoofdstuk zijn we nog verder verwijderd van deze terugkerende personages, totdat de vriendin van Alison opeens uit het niets verschijnt. Dit is allemaal heel knap gedaan.

Het nummer 11 komt in verschillende vormen terug: een huisnummer, een buslijn, het nummer van een opslagplaats, een tafeltje in een zaal ... Het is spannend om bij elk nieuw verhaal proberen te ontdekken waar het nummer zal opduiken. De verhalen op zich zijn ook boeiend, interessant, licht politiek geladen maar niet afstotend.

In het laatste hoofdstuk komt iedereen samen. Rachel staat hier weer centraal. Coe komt met een speciaal einde opdraven, waarvan we niet weten wat echt is en wat niet. Het krijgt een bovennatuurlijk kantje dat een beetje haaks staat op de rest van het boek. Maar het blijft magistraal geschreven en ik raad het iedereen aan.

Lees meer

Door Marc Dilliën

op 12/05/2019

Boeiende vertelling geweven rond de sociale onrust in Engeland. De auteur fileert haarscherp onze moderne manier van leven met zijn realityshows en ander inhoudsloos vertier maar vooral de groeiende kloof tussen de sociale klassen en het onvermogen van zij die veel hebben om zich te kunnen inleven in het bestaan van zij die het met steeds minder moeten stellen.

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief