Dagen zonder eind

Door Sebastian Barry

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
De zeventienjarige Thomas McNulty en zijn wapenbroeder John Cole nemen dienst in het Amerikaanse leger om aan de honger te ontsnappen. Eerst dient de strijd tegen de indianen zich aan en vervolgens de Burgeroorlog. De jongens worden geconfronteerd met de verschrikkingen van de oorlog en hun medeplichtigheid laat diepe sporen na. Desondanks beleven ze, zo voelen ze dat zelf althans, sprankelende dagen zonder eind.

Sebastian Barry werkt gestaag voort aan een reeks onafhankelijk van elkaar te lezen romans waarin hij één familie, zijn eigen, op de voet volgt. Door de verhalen van meerdere generaties te vertellen brengt hij de geschiedenis van de Ieren in kaart.

Wat anderen schrijven over dit boek

Door Patrick Houben

op 15/08/2018

De geheime schrift vond ik een meesterwerk. Toen ik dit boek kocht hoopte ik een nieuw meesterwerk in huis te halen. Wat een teleurstelling. Sebastian Barry vertelt altijd een deel van zijn familieverhaal. In deze roman volgen we het leven van Thomas McNulty, een jonge die Ierland ontvluchtte om niet, zoals zijn familieleden, aan een hongerdood te sterven. In het boek vinden we geen uitleg van wat fictie en realiteit is. Kreeg Sebastian Barry dit verhaal van achter-achter-achterkleinkinderen van Thomas McNulty? Werd het verhaal van generatie tot generatie zodanig aangedikt tot het totaal niet meer geloofwaardig is? Het verhaal wordt door de ongeletterde Thomas verteld, maar in een zeer pover taalgebruik. Was dit een bewuste keuze van Sebastian Barry om de taalarmoede van zijn personage te benadrukken? Of is dit boek verschrikkelijk slecht vertaald? Het vreselijk lelijk woord "godsamme" komt misschien wel 500 keer voor in het boek.
Het verhaal zelf: McNulty komt John Cole tegen, en na wat omwegen gaan ze samen naar het leger. Eerst doden ze een hoop bizons, dan een paar honderd indianen (af en toe hebben ze even spijt maar dat duurt nooit lang), dan komt de burgeroorlog en doden ze een paar honderd 'geelbroeken', en na die burgeroorlog doden ze nog een hoop indianen (beetje spijt) en nog een hoop geelbroeken (weer geen spijt). Tussen het massamoorden raken thomas en John verliefd op elkaar en adopteren ze een Indiaans meisje waarvan ze mee de familie van uitgemoord hebben. Af en toe wordt Thomas zelf bijna neergeknald, maar dan komt er op miraculeuze wijze een personage, waar in het boek al 100 pagina's niet meer over geschreven is, om Thomas te redden. Geeuw.
Dat ik dit boek toch nog 2 sterren geef komt omdat ik er van uit ga dat Sebastian Barry zelf aanvoelde dat het verhaal dat hij aangereikt kreeg ongeloofwaardig is, en door het lamentabel taalgebruik bewust de ongeloofwaardigheid wou benadrukken van het verhaal. Een simpel blufverhaal verteld door simpele mensen.

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief