Ik ga leven

Door Lale Gül

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
‘Muziek mag niet, daten is verboden, het hebben van vrienden van het andere geslacht is onwettig, je leuk kleden en opmaken is ongepast, ’s avonds buiten zijn is niet geoorloofd, “vieze, immorele” films en series kijken is onaanvaardbaar (en dan bedoel ik geen porno, gewoon een film waarin wordt gezoend), het vieren van verjaardagen of andere heidense feestdagen mag niet, werken met mannen kan niet en ook uitgaan en feesten op festivals is verboden.’ Opgroeien in een streng islamitisch gezin betekent voor Büsra dingen stiekem doen. Stiekem make-up en sieraden dragen, laat thuiskomen, met jongens afspreken en alcohol serveren in een restaurant. Maar het betekent vooral: voortdurend vragen stellen. ‘Moet ik leven als een kamerplant? Moet ik in een huwelijk treden waar alle seks uit is geramd nog voordat het begonnen is, omdat mijn verwekkers een volstrekt humorloze, bloedeloze en Koranvaste lul voor mij hebben uitgekozen? En dan veranderen in een broedkip zoals alle vrouwen om me heen? En de rest van mijn bestaan op die manier slijten? Is dat waarvoor ik leef? Is God dan blij met mijn tragedie?’ In een ongekend eerlijk relaas onderzoekt Büsra met veel humor de grenzen van haar geloof en de gemeenschap waar ze in opgroeit. Als er iemand geen blad voor de mond neemt, is het Büsra wel. Lale Gül (1997, Kolenkitbuurt, Amsterdam) studeert Nederlands aan de VU. Tot haar zeventiende ging ze in het weekend naar een Koranschool van Stichting Milli Görü?. In haar autobiografische debuutroman Ik ga leven betwist ze alles wat ze daar geleerd heeft en meer. ‘Zeer grappig geschreven.’ Arnon Grunberg ‘Een moedig boek dat lof verdient.’ Özcan Akyol ‘Een geheel eigen stijl, bitter-geestig en ongegeneerd.’ Kees ’t Hart

Wat anderen schrijven over dit boek

Door Eva De Smet

op 22/05/2021

Het getuigenis van Lale Güls in Ik ga leven vertelt over een opkomen voor zichzelf, worden wie je bent, en de obstakels die dat in de weg staan. Haar stijl is direct en onverbloemd. De strijd die ze beschrijft is ook niet min. Loskomen van de verstikking van wat haar wordt opgelegd, van wat ze “moet” denken, hoe ze “moet” leven. Het loskomen kan bijna niet anders zijn dan een losscheuren. Je voelt de frustratie en de boosheid tijdens het lezen. De traditie is duidelijk geen houvast meer, maar een kooi, een gevangenis. En wat is het belangrijkst? In de pas (moeten) lopen, of buiten de lijntjes (mogen) kleuren. Het komt terug, iedere generatie opnieuw. Soms gaat het vlot, soms is het een strijd.

Lees meer

Door els van haute

op 05/03/2021

Ik ga leven. Door: Lale Gül.

Wow, wat een boek, wat een vrouw, wat een moed. Büsra groeit op in een Turks streng islamitisch gezin waar niets mag en alles wat je toch doet stiekem moet gebeuren. Hoe dat voor haar voelt lees je in dit indrukwekkende autobiografische boek.

Ik geef toe, ik moest er eerst even inkomen maar zodra ik er in zat was ik verslaafd. Gül schrijft eerlijk, moedig en zonder enige schroom of terughoudendheid over haar leven. Over alles in haar leven; dus ook over seks, de ruzies met haar Moeder (Karbonkel is maar één van haar vele bijnamen), de Koranschool en zo veel meer.

Dit is een inkijkje in een wereld die mijlenver van mij af staat en dat maakt het extra boeiend om te lezen. Ik moet wel erkennen dat veel van de ‘opvoedingstactieken en opvoedingsideeën’ van haar ouders voor mij wel herkenbaar zijn, hoewel ik uit een door en door Vlaams gezin kom. (Gelukkig voor mij waren ze iets minder extreem.)

Ik begrijp de titel van het boek. Leven zoals Gül moet leven (zou moeten leven) zou voor mij ook geen leven zijn. Hoe zij zich daar telkens weer aan ontworstelt, hoe ze een eigen mening vormt, een eigen kijk op de wereld en haar geloof heeft, dat is zo indrukwekkend. Zij weigert de kudde te volgen, wil haar eigen pad gaan, koste wat kost. En in haar geval kost het ook wat: leven zoals zij leeft, dit boek schrijven, dat zijn dingen die haar niet in dank worden afgenomen (zwakjes uitgedrukt).

Naast een ongelooflijk verhaal beschikt Lale ook over een talentvolle schrijfpen. Haar boek leest als een trein, is verslavend, pijnlijk, hard maar vaak ook immens grappig. Ze verweeft proza met poëzie, met politieke analyses, godsdienstige traktaten, geile seks en vlijmscherpe analyses van anderen én zichzelf. Ze heeft een heel eigen stem, die wisselt tussen hedendaags en archaïsch, maar steeds zonder een blad voor de mond.

Zij hoopt op een vervolg op dit boek, ik ook. En stiekem duim ik dat het toch nog goed mag komen met de Griekse god Freek.

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief