Habibi

Door Wim Peumans

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
‘Lgbt en moslim? Dat kan en mag toch niet? Bestaat dat wel?’ Op het eerste gezicht lijkt het misschien een tegenstrijdigheid. Het roept vragen op, reacties van ongeloof, verwondering en onbegrip. Bij sommigen een mate van weerstand en zelfs weerzin. Op basis van diepgaand onderzoek brengt Wim Peumans tien openhartige en vaak ontroerende portretten van lgbt-moslims in België en Nederland. Uit de verhalen spreekt een strijd tussen twee werelden: de wereld van de ouders en die van lgbt’s. Gekneld tussen hoop en angst, verwachtingen en dromen, spreken en zwijgen, ontkenning en acceptatie, familie en seksualiteit, God en zichzelf, zijn de mannen en vrouwen in dit boek vooral op zoek naar liefde; naar iemand die ze habibi – mijn liefje – kunnen noemen. ‘Je bent plots niet meer alleen, je krijgt nieuwe, verhelderende referenties, je verhaal krijgt een veilige plek om verteld en gehoord te worden. Habibi nodigt uit tot het vormen van een genereus, open en volwaardig beeld van iets dat vaak een zeer intieme, persoonlijke identiteitsbelevenis is.’ - Sidi Larbi Cherkaoui, danser, choreograaf en artistiek directeur Ballet van Vlaanderen ‘Ik ben geraakt en ontroerd door deze prachtige portretten, en voel zoveel bewondering voor hun kracht, moed en geloof in zichzelf. Het is zo belangrijk dat deze verhalen verteld, gelezen en gehoord worden.’ - Danira Boukhriss Terkessidis, journaliste en tv-presentatrice

Wat anderen schrijven over dit boek

Door André Oyen

op 13/03/2021

Wim Peumans (1984) behaalde een doctoraat in antropologie (KU Leuven) en was verbonden aan de universiteiten van Kent (Canterbury) en Witwatersrand (Johannesburg).
Hij publiceerde twee bekroonde academische boeken over seksualiteit, migratie en religie, waaronder Queer Muslims in Europe (2018, Bloomsbury). Hij ontving de Marguerite Lefèvreprijs voor Genderstudies (2010) en de Honorable Mention van de Association for Middle East Women’s Studies Book Award (2019).
Met Een Zachte Anarchist (Lannoo, 2019) schreef hij de biografie van zijn vader, politicus Jan Peumans. Habibi (2021), is zijn eerste literair non-fictiewerk waarin hij de de wereld van de lgbt-moslims belicht door hen vooral zelf aan het woord te laten.
‘In het algemeen beschouwen moslims die hetero zijn homoseksualiteit als een keuze.
Moslimgeleerden schrijven ouders voor om hun kinderen op tienjarige leeftijd niet in hetzelfde bed te laten slapen (om homoseksuele experimenten te voorkomen).
In Nederland en Vlaanderen verloopt de acceptatie van homoseksualiteit onder moslims relatief goed. Zeker bij intellectuelen zoals onder andere politici. Nederlandse Vlaamse moslims staan vrij positief ten opzichte van homoseksualiteit. Uit onderzoek blijkt dat de tolerante opstelling van de autochtone bevolking een positief effect heeft op de islamitische bevolking. Toch verloopt homoacceptatie van moslims met name binnen hun familie soms moeizaam. Vaak hebben islamitische homojongeren wel een familielid met wie ze kunnen praten, maar durven ze in eerste instantie niet hun ouders in te lichten. Zij zijn bang om buitengesloten te worden. Toch bestaat er een ondergrondse en bovengrondse beweging van homoseksuele moslims die proberen een plek te vinden.
In de Koran zijn wellicht teksten met verschillende interpretaties mogelijk, maar het boek wordt gezien als een richtlijn over hoe te leven als een moslim. In de Koran wordt homoseksualiteit niet expliciet genoemd, maar hoort het bij het rijtje van de ‘’gruweldaden’’, waar ook bijvoorbeeld pedofilie bij hoort. In de Koran worden daarbij zonden beschreven die te maken hebben met het uit zijn op seksuele handelingen met iemand van hetzelfde geslacht. Een belangrijk punt hierin is dat het gaat om handelingen en niet om geaardheid. Het is dus volgens de Koran in principe niet verboden om gevoelens voor iemand van hetzelfde geslacht te hebben, mits er niks mee wordt gedaan. Als dat wel gebeurt, geeft dat alsnog geen reden om diegene te straffen. De moslim kan niet uit de moskee verbannen worden, als hij daarheen gaat met dezelfde reden als andere moslims: om te bidden en tot zichzelf en God te komen. De enige die een moslim kan straffen, is God in het hiernamaals en daar heeft het leven op aarde niet zoveel mee te maken.
“Het verhaal van Lot in de Koran is heel vergelijkbaar met dat in de Bijbel. Het speelt zich af in Sodom en Gomorra, steden die verdorven zijn, waar mensen zulke verschrikkelijke zondes begaan dat God die stad uiteindelijk voor straf afbrandt. Dat is de grove interpretatie waar iedereen het redelijk over eens is. Maar de discussie gaat over de vraag: wat deden die mensen in het verhaal van Lot precies verkeerd? Sommige moslims zeggen: het waren homo’s. Zij ontlenen dan uit dit Korangedeelte dat Allah mensen straft voor homoseksualiteit. Zoals sommige christenen dat op dezelfde manier in de Bijbel lezen. Maar je hebt ook andere vertalingen van de religieuze teksten, waarbij men er van uit gaat dat de zondaren in Sodom en Gomorra verkrachters, dieven of moordenaars waren. Mensen die dit geloven, zeggen dat het verhaal van Lot helemaal niet eens over homoseksualiteit gaat, en je dat er dus helemaal niet bij moet halen.
Wie kan er nu het best de gevoelens van lgbt-moslims vertolken? De lgbt-moslims zelf toch denk ik. En die krijgen het woord op een schitterende manier in Habibi het unieke boek van Wim Peumans waarin men op zoek is naar de liefde. Op basis van diepgaand onderzoek brengt Wim Peumans tien openhartige en vaak ontroerende portretten van lgbt-moslims in België en Nederland. Uit de verhalen blijkt inderdaad dat lgbt-moslims het inderdaad niet gemakkelijk hebben. Helaas zijn er nog heel wat landen in de wereld waar homoseksualiteit onmogelijk is . Uit dit boekt spreekt heel geladen een strijd tussen twee werelden: de wereld van de ouders en die van lgbt’s. Gekneld tussen hoop en angst, verwachtingen en dromen, spreken en zwijgen, ontkenning en acceptatie, familie en seksualiteit, God en zichzelf, zijn de mannen en vrouwen in dit boek vooral op zoek naar liefde; naar iemand die ze habibi – mijn liefje – kunnen noemen.
Uit alles blijkt dat Wim Peumans de lgbt-moslims niet met een politieke of religieuze bril bekijkt. Hij geeft hen ruimte om hun persoonlijk verhaal als mens te doen. Er zijn geen valkuilen vermits de privacy op alle vlakken gerespecteerd is.
Sidi Larbi Cherkaoui, danser, choreograaf en artistiek directeur Ballet van Vlaanderen
krijgt ook een forum in het nawoord waarin hij heel gedreven het recht op een eigen identiteit verdedigt.
Danira Boukhriss Terkessidis, journaliste en tv-presentatrice laat noteren :’Dat het zo belangrijk is dat deze verhalen verteld, gelezen en gehoord worden.’ En hier sluit ik mij graag bij aan.

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief