GENOMINEERD VOOR DE SHORTLIST LIBRIS LITERATUUR PRIJS 2018!

Andrej is postbode in een slaperig stadje aan de Adriatische kust in communistisch Joegoslavië. Josip is verantwoordelijk voor de kabeltrein naar het heldenmonument boven op de heuvel. Hij is ongelukkig getrouwd en houdt er een minnares op na. Amateurfotograaf Andrej weet beelden van een amoureuze ontmoeting vast te leggen en begint Josip ermee te chanteren. Kort hierna ontdekt Josip dat postbode Andrej brieven open stoomt en geld steelt.
Om aan de verwachtingen van zijn onbekende chanteur te voldoen begint hij op zijn beurt Andrej te chanteren. Intussen kabbelt de blauwe zee rustig door.

Met een gedegen blik op beider geestesgesteldheid en met empathie zet Martin Michael Driessen zijn hoofdpersonen vast in een parabel van wederzijdse gebondenheid. Deze roman toont tegen een achtergrond van kapitalistisch hoogstandjes als gokken en knevelarij in laat-communistische Joegoslavië Driessens ongeëvenaarde vermogen alledaags leven te verheffen tot opwindende literatuur.

Wat anderen schrijven over dit boek

voor wie ook van Emir Kusturica en Goran Bregovic houdt.

een interessante observatie van mensen uit een kleine leefgemeenschap die geconfronteerd worden met dreigende conflicten terwijl de wonden uit het verleden nog steeds hun sporen nalaten.

Zeer mooi boek, goed verhaal en treffend e personages

Heerlijk boek. Goed verhaal, treffende personages: echt een aanrader.

Driessens stijl is om van te smullen. Alleen al de beschrijving op de eerste pagina deed me verlangen naar meer!
"De vissershaven was pittoresk, de blauwe kustlijn ten noorden en zuiden van de baai eveneens; er was een kabelspoorweg, en het stadje kon op een klokkenmuseum zonder weerga bogen. Ondanks deze bijzondere kwaliteiten was het een muurbloempje in de Europese geschiedenis. Hier gebeurde niets, het stadje had de ene generatie na de andere voortgebracht en begraven, zonder dat één van zijn kinderen naam had gemaakt in de wereld."
Het zet meteen de toon voor de rest van het boek. Driessen legt met zijn twee hoofdpersonages de mens bloot in al zijn zwakheden. Josip en Andrej proberen allerlei dingen om hun dromen te verwezenlijken, maar ze liggen altijd net buiten handbereik. Ze bedoelen het goed, maar zijn tegelijk een beetje zielig. En zijn we dat niet allemaal?
In rake beelden laat Driessen langzaamaan de chaos het leven van de twee mannen én het dorp binnen sijpelen.
Om toch een klein puntje van kritiek te uiten: hier en daar lag de symboliek er net wat te dik op voor mij. En na alle mildheid die Driessen aan de dag legt in de beschrijving van zijn mannelijke personages (zelfs een antisemiet wordt al met al nog redelijk sympathiek weergegeven), was iets meer nuance in de vlakke en negatieve vrouwelijke personages wel welkom geweest.

Schrijf je mening over dit boek

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?
Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Maak je profiel aan

Meld je aan om verder te gaan!