Varkensribben

Door Amarylis Gryse

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
Marieke slaapt al dagen in een huurauto aan de vaart. Net toen ze de was wilde doen, zette haar jeugdliefde haar op straat. Ze raakte haar kleren kwijt, haar huis, en ook zichzelf. De zomer wordt steeds warmer. Ook in het rust- en verzorgingstehuis waar ze als verpleegster de ochtenddienst doet. Door problemen bij de verhuizing van het oude naar het nieuwe, modernere gebouw, blijft Marieke alleen met de bejaarden in de hitte achter. Maar zolang ze niet teveel nadenkt, komt alles wel goed. Niet aan gehaktballen denken. Niet aan de wegkwijnende bejaarden. Niet aan die ene bezoeker die ze naar zijn huis volgde. Niet aan hoe ze opgroeide. Niet aan worst met appelmoes. Niet aan pralines. Niet aan rauw vlees en noordzeesalade. Dan komt alles goed. Toch? Varkensribben is een tragikomisch verhaal over zorgzaamheid, loyaliteit, hoe herinneringen een leven beïnvloeden en hoe eten alle basisemoties kan vervangen. Vanuit een klein houten huisje naast de snelweg schrijft Amarylis De Gryse (1989) fictie. Ze groeide op in West- Vlaanderen en woont in Antwerpen, waar ze zich omschoolt tot boerin. Varkensribben is haar debuutroman.

Wat anderen schrijven over dit boek

Door els van haute

op 20/11/2020

Varkensribben. Door Amarylis De Gryse.

Varkensribben gaat over Marieke die in plaats van bij haar jeugdliefde Blok , de slagerszoon, in haar huurauto langs de vaart slaapt. Overdag wast ze met een halve liter water bejaarden in het rust- en verzorgingstehuis, dat maar niet naar de overkant van de straat verhuist raakt. Daarnaast is het warm, héél warm.

Op het eerste zicht lijkt dit boek te gaan over gehakt (van bij dé slager, natuurlijk) en appelmoes (elke dag, in het RVT) maar eigenlijk gaat Varkensribben over een gat in je hart en daaruit volgend kronkels in je geheugen hebben. Over je best doen maar nooit goed genoeg zijn en over je leven lijden maar niet leiden, zoiets.

Dit is een debuut dat langzaamaan op gang komt, onderweg meer smaak krijgt en je op het einde op je honger laat zitten. Niet omdat je niet genoeg gegeten hebt; je ogen zijn groter dan je buik en je wil meer lezen. Je raakt verknocht aan Marieke en wil verder lezen hoe het haar vergaat… Ideetje voor een vervolg?

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief