Wat anderen schrijven over dit boek

Door Alexis Lanckriet

op 14/11/2021

Een absurde visie waarin iedereen zich toch voor een deel in herkend.

“De wildernis in” van John Krakauer is een waanzinnige autobiografie. Krakauer is zeer goed in het beschrijven van natuur en personen en dat zien we in dit boek. In deze recensie bespreek ik de structuur, de opbouw waarmee het boek is opgebouwd en mijn ervaring met het boek. Ik zal ook het immense impact van dit boek op de maatschappij bespreken.

Het boek is een autobiografie, en dus grotendeels non-fictie. Ikzelf lees zeer graag fictie, iets minder graag non-fictie, want soms gaan deze boeken over een saai en alledaags verhaal. Dit boek, vertelt daarentegen een zeer opmerkelijk verhaal. Zo speciaal zelfs dat ik op sommige momenten in het boek dacht dat dit boek toch een fictief verhaal vertelt, zoals wanneer hij alles achter laat om eigenlijk gewoon zijn ouders terug te pakken voor een paar menselijke fouten. Dus daarna ben ik beginnen opzoeken, wat niet vaak gebeurt nadat ik een boek heb gelezen, en het verhaal heeft dus echt plaatsgevonden. Op een paar details na, zoals de doodsoorzaak. In het boek zegt men dat het hoofdpersonage, Chris McCandless, zou gestorven zijn doordat hij giftige zwammen gegeten zou hebben en daardoor enorm zou verzwakt zijn. Dit is in realiteit nooit bewezen, de lijkschouwer heeft hier nooit bewijs van gevonden, volgens de autopsie zou hij gestorven door verhongering mogelijk veroorzaakt door vergiftging.

In het begin van het boek zien we een verrassende wending in het verhaal, het hoofdpersonage laat zijn familie en zijn studies achter, geeft al zijn geld aan een goed doel, veranderd zijn naam (naar Alexander Superzwerver) en rijst naar Alaska om in de natuur te leven, want volgens hem leeft de mens het best in de natuur.

Het boek is zeer gemakkelijk opgebouwd in hoofdstukken, iets opmerkelijk is dat de schrijver als titel voor de hoofdstukken de locatie waar Chris op dat moment is gebruikt. Bij elk hoofdstuk staat er ook een korte tekst van een externe bron, zoals “The New York Times”, of een passage dat uit het dagboek van Chris. De schrijver heeft het verhaal opgebouwd zodat we eerst de dood van Chris lezen, en daarna steeds meer te weten komen over Chris en zijn leven. Er is ook een epiloog, hierin bezoekt Chris’ familie en John Krakauer de bus waarin Chris probeerde te overleven.

Dit boek heeft een enorme invloed gehad op toerisme in het gebied waar Chris verbleef. De bus waarin hij verbleef werd in de loop der jaren zeer veel bezocht door andere mensen, die zoals hem maar dan in een lichtere vorm, alles (even) achterlaten om te ontsnappen aan de maatschappij. Er ontstonden hieredoor steeds meer voorvallen van mensen die verdronken in de Teklanikate, de rivier die men moet oversteken om de bus te kunnen bezoeken. De lokale instanties hebben de bus weggehaald en verplaatst naar een veilige plek, zodat de mensen geen rivier moeten oversteken om de bus te bewonderen.

Door de slechte voorbereiding, het niet weten hoe men in het wild moet overleven, geen kaart hebben van het gebied waar hij verbleef…stonden de acties van Chris voor vele mensen uit de regio gelijk aan zelfmoord plegen. De schrijver van het boek verdedigde Chris, want die had nooit de bedoeling om zelfmoord te plegen, hij wou een lege plek op de kaart verkennen. In 1992 waren er geen lege plekken op kaarten van Alaska, daarom bedacht Chris zijn eigen logica en deed hij alsof die kaarten niet bestonden, de plek waar hij verbleef was volgens hem ongekend. Je kunt jezelf echt inleven in de visie die Chris heeft, deze visie kreeg hij door boeken van Tolstoy. De machteloosheid van Chris ten opzichte van de natuur in Alaska is een mooi voorbeeld van zijn visie.

Dit boek is een aanrader, maar niet voor mensen die alle details van een verhaal in één boek willen lezen. John Krakauer schreef op vraag van Carine McCandless (zus van Chris), enkele details niet, deze details zouden de reden kunnen aangeven waarom Chris na Alaska vertrok. Die details schreef ze dan wel een paar jaar later in haar eigen boek, ik denk niet omwille van een commercieel voordeel, want zij had een zeer goede band met Chris en zij wil geen geld verdienen van haar gestorven broer. De reden is eerder dat ze dan haar eigen woorden kan gebruiken om deze tragedie te beschrijven, het is tenslotte een zeer persoonlijk verhaal.

Het boek voldoet aan mijn verwachtingen, op enkele kleinigheden na, zoals de onvolledige beschrijving, de beschrijvingen van de lokale weersomstandigheden kloppen ook niet. Het verhaal is goed geschreven, de manier hoe John Krakauer de natuur in Alaska beschrijft is subliem, het boek zorgt ervoor dat je na het lezen toch met enkele vragen zit, niet alleen ikzelf zat achteraf nog met vragen, interesses. Veel mensen zijn dieper gaan duiken in het verhaal, en sommigen bezochten zelfs de plek waar het hoofdpersonage leefde.

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief