Hij noemde me duivelskind

Door Johnny Bollé

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
Ik werd jarenlang mishandeld... Totdat er een gruwelijk plan in gang werd gezet. Jarenlang mishandelt een moeder haar kinderen, ze sluit hen op in een donkere kelder. Eén van hen is uit op wraak en beraamt samen met een handlanger een gruwelijk plan... Heel veel later is Antwerpen in de ban van de sleutelmoordenaar die zo wordt genoemd omdat hij een sleutel achterlaat bij elk van zijn vrouwelijke slachtoffers. Opluchting wanneer men denkt een hoofdverdachte te kunnen aanwijzen: Seth Lejeune. Eén van zijn collega's is op een nacht verdwenen. Zijn er nog bewijzen nodig? Het leven van Seth Lejeune verandert in een hel. Hij herinnert zich niets van wat er die bewuste nacht is gebeurd. Radeloos en verward probeert hij de gebeurtenissen te reconstrueren. Vraag is wie hij kan vertrouwen. Van collega's, vrienden en familie krijgt hij alleen maar tegenstrijdige informatie. Is Seth de sleutelmoordenaar of is hij zelf de speelbal van een meesterlijk brein? Wanneer er opnieuw een vrouw verdwijnt, lijkt de puzzel onoplosbaar... Hij noemde me Duivelskind is een razend spannende thriller met een totaal onverwachte intrige waarin wraak, misverstanden en misplaatst vertrouwen centraal staan. Johnny Bollé schrijft korte verhalen en thrillers. Na Egyptisch Blauw en Bloedmaan is Hij noemde me Duivelskind het derde boek van deze Antwerpse schrijver. Hij combineert zijn baan als fitnessmanager met het schrijven van boeken. Zijn vlotte, beeldende schrijfstijl en zijn typerende onverwachte plotwendingen houden je stevig in de greep. Hij weet als geen ander hoe hij in zijn verhalen een sfeer kan creëren waaruit je niet meer kan ontsnappen. Zijn boek Bloedmaan werd door het lezersplatform van de VRT - Lang zullen we lezen- verkozen tot één van de 20 beste boeken van 2019. www.johnnybolle.com

Wat anderen schrijven over dit boek

Door Karen Steyaert

op 06/12/2020

Seth, een knappe man die werkt als Head Booker bij een modellenbureau speelt de grote rol in dit boek. Seth kende een moeilijke jeugd. Zijn ouders zijn beiden verslaafd aan alcohol en drugs en wanneer zijn moeder boos is, sluit ze haar kinderen op in de kelder.
Op een avond leert Seth de knappe oudere Simon kennen, maar het contact is van korte duur. 
Een tijdje later maakt Seth kennis met de nieuwe fotograaf van het modellenbureau en zijn geluk kan niet op, wanneer dit Simon blijkt te zijn.
Becky, collega van Seth is één van de slachtoffers van de “sleutelmoordenaar”. 
De sleutelmoordenaar vermoordt jonge vrouwen en telkens worden de vrouwen gevonden met een sleutel in de keel.
Op een ochtend wordt Seth wakker met geheugenverlies en de angst slaat hem om het hart, wanneer hij hoort dat die nacht zijn collega Tara is verdwenen. Heeft hij hier iets mee te maken? 
Seth krijgt paniekaanvallen en in zijn dromen en wanen blijkt hij de moordenaar te zijn, maar is dit wel zo…
Seth en Simon vertrekken naar Ibiza met de kandidates van Miss België, één van de kandidaten is een model van het modellenbureau waar Seth werkt. 
Wanneer de danslerares van de kandidates dood wordt teruggevonden, wijst alles in de richting van Seth, maar is hij wel de dader?
Veel personages passeren de revue in dit boek, maar daardoor wordt de spanning en de zoektocht naar de dader alleen maar mysterieuzer. Het boek leest heel vlot en het taalgebruik is heel eenvoudig. De hoofdstukken worden vanuit verschillende personages verteld, en alles loopt naar het eind van het boek, vloeiend in elkaar. 
De plot van het boek zag ik totaal niet aankomen en was heel verrassend, dit vind ik echt top aan een boek!
Voor mij was dit een pageturner, ik was ook van begin tot het einde geboeid door dit verhaal.
Een boek dat ik zonder aarzelen wil aanraden aan lezers die houden van spanning en die zelf willen meezoeken naar de dader!
Schrijf vooral zo verder Johnny Bollé!

Lees meer

Door Karin Teirlynck

op 02/11/2020

Johnny Bollé is een Vlaamse auteur die we kennen van Egyptisch Blauw en Bloedmaan. Hij noemde me Duivelskind is zijn derde thriller en ons Boek van de Maand in mei. Na Bloedmaan te hebben gelezen, waren mijn verwachtingen hoog. Ik was benieuwd!

Seth Lejeune is een knappe jongeman die zijn onzekerheid verstopt achter zijn uiterlijk. Hij ziet er tiptop uit en werkt als Head Booker Women’s Devision bij Rochelle Models. In The Stage – een discotheek - noemen ze hem Adonis. Daar fladdert hij van de ene man naar de andere. Op jacht! Tot hij Simon leert kennen. Simon die fotograaf is en vele jaren ouder dan Seth.

Wat bijna niemand weet, is dat Seth een verschrikkelijke jeugd achter de rug heeft met een aan alcohol verslaafde vader en een moeder die haar kinderen opsloot in een donkere kelder. Zijn steun en toeverlaat is nog altijd zijn grote broer Ramses. Het was hij die Seth en hun jongere zusje Isis beschermde tegen hun moeder.

Gisterenavond werd de vijfentwintigjarige man die in verband wordt gebracht met de zogenaamde ‘Sleutelmoorden’ opnieuw vrijgelaten. Het onderzoek zit muurvast.

Antwerpen is in de ban van de sleutelmoordenaar die jonge vrouwen vermoordt en achterlaat met een sleutel in de keel. Als op een nacht een collega van Seth verdwijnt en later vermoord wordt teruggevonden, is Seth helemaal in paniek. Hij weet niet waar hij die nacht is geweest. Op jongere leeftijd had hij soms ook last van geheugenverlies en hij vreest dat dit nu weer de kop opsteekt. Hoe hij ook graaft in zijn geheugen, hij heeft geen idee waar hij die nacht was of wat hij heeft gedaan.

Als Seth samen met Rochelle en hun nieuwe model Hope naar Ibiza gaan valt ook daar een dode. Alles wijst in Seths richting…

Zoals ik al aangaf, waren mijn verwachtingen hooggespannen, misschien wel te hoog. Hij noemde me Duivelskind wordt verteld vanuit het ik-perspectief en vanuit verschillende personages. Het verhaal komt traag op gang en doet – zeker in het begin – eerder aan een mysterieuze roman denken dan aan een thriller. Uiteraard weet je dat de zoektocht naar de sleutelmoordenaar er is, maar dat lijkt eerder bijzaak. Het thriller-effect laat echter op zich wachten, maar naarmate de plot vordert, wordt duidelijk dat dit de opzet is. En dit is net waar Bollé sterk in is. Schrijven in verschillende tijden, vanuit verschillende perspectieven en verschillende verhaallijnen.

Helaas miste ik - buiten de cliffhangers - ook de sterke verhaallijnen die me in Bloedmaan aan het boek gekluisterd hielden. Ondanks de korte hoofdstukken, wisselende perspectieven en fascinerende personages in Hij noemde me Duivelskind blijft het allemaal oppervlakkig, op Seth na. Dat is jammer, want dit haalt het leestempo omlaag. Het koste me dan ook weinig moeite om het boek aan de kant te leggen.

In het verhaal zien we enkele verrassende wendingen die je niet zag aankomen. Ondanks dat dit verhaal voor mij op de vlakte blijft, er te veel losse eindjes zijn en er her en der ongeloofwaardige elementen in voorkomen, blijft Bollé verbazen. Het einde is onverwacht en ontroerend.

Met dit verhaal heeft Bollé toch weer een vermakelijk boek geschreven, maar gevoelsmatig haalt het boek het niet qua uitdieping van de personages en spanning bij Bloedmaan. Hij noemde me Duivelskind is gewoon een goed boek dat voor ettelijke uurtjes leesplezier zorgt, maar voor mijn gevoel had er meer in gezeten. 3 sterren.

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief