Beneden

Door Leonora Carrington

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
In 1937 was de Engelse Leonora Carrington een 19-jarige studente aan de kunstacademie. Ze was mooi, rebels en onaangepast binnen het aristocratische milieu van haar familie. Tijdens een diner ontmoette ze de kunstenaar Max Ernst. Ze werden verliefd en Carrington volgde Ernst naar Parijs. Niet veel later vestigden ze zich in de Provence. In mei 1940 werd Ernst gearresteerd toen het Duitse leger Frankrijk bezette en vastgezet in een kamp, waarop Carrington psychisch instortte. Zij vluchtte naar Spanje. Daar werd Carrington gedwongen opgenomen in een psychiatrische inrichting, waar ze niet alleen ten prooi viel aan haar eigen angstaanjagende waan beelden, maar ook aan de wrede behandeling door haar arts. De novelle Beneden, het verslag van deze beproeving, is een duizelingwekkende reis door de hallucinerende logica van de waanzin.

Wat anderen schrijven over dit boek

Door André Oyen

op 26/04/2021

Citaat : Wat ik hier zo getrouw mogelijk ga proberen weer te geven was slechts een embryo van kennis.
Review : In 1937 was de Engelse Leonora Carrington een 19-jarige studente aan de kunstacademie. Ze was mooi, rebels en onaangepast binnen het aristocratische milieu van haar familie. Tijdens een diner ontmoette ze de kunstenaar Max Ernst. Ze werden verliefd en Carrington volgde Ernst naar Parijs. Niet veel later vestigden ze zich in de Provence. In mei 1940 werd Ernst gearresteerd toen het Duitse leger Frankrijk bezette en vastgezet in een kamp, waarop Carrington psychisch instortte. Zij vluchtte naar Spanje. Daar werd Carrington gedwongen opgenomen in een psychiatrische inrichting, waar ze niet alleen ten prooi viel aan haar eigen angstaanjagende waan beelden, maar ook aan de wrede behandeling door haar arts. De novelle Beneden,haar in 1943 verschenen verslag van deze beproeving, is een heel confronterende reis door de hallucinerende logica van de waanzin. Ze wekte een etmaal lang braakaanvallen op met oranjebloesem. Ze deed dit uit onmacht, wanhoop en verdriet, maar ook om zichzelf te reinigen. Ze had het idee dat al het slechte van de wereld in haar maag is samengebald en eruit moet. Het is het begin van een waanidee dat enorme proporties zal aannemen. Zowel in haar schilderijen, verhalen en beeldhouwwerken komen vreemde, mythische wezens voor die in geheimzinnige rituelen verwikkeld zijn. Geobsedeerd, duister, subversief, bizar, misschien nog het best te omschrijven als een moderne versie van het soort visioenen dat Jeroen Bosch ook uitbeeldde. Een verbeeldingskracht die ook nu nog steeds haar aantrekkingskracht niet verloren heeft.De novelle biedt een huiveringwekkend inkijkje in een psychose, geschreven door iemand die niet weet waar ze is. Ziekenhuis? Concentratiekamp? Een plek tussen China en Egypte in? Soms ligt ze, onder het regime van wrede artsen, dagenlang naakt en vastgebonden op bed,soms mag ze onder begeleiding in de tuin wandelen, soms ondergaat ze een vreselijke epileptische aanval als gevolg van de medicatie. Na een tijd ontmoet ze een medepatiënt die haar serieus neemt, waardoor ze ook naar hem luistert. Vanaf dat moment gaat het beter. Ze neemt van hem aan dat China en Egypte paviljoens zijn waar kranzinnigen worden verpleegd en dat ze zo snel mogelijk weg moet. Haar ouders willen haar overbrengen naar een inrichting in Zuid-Afrika, waar ze zo ver weg is dat ze niet nog meer ‘schande’ over de familie kan uitroepen, maar ze weet te ontsnappen, eerst naar New York, waar ze herenigd wordt met veel surrealisten, en vervolgens naar Mexico. Ook Max Ernst ontmoet ze weer, maar hij heeft inmiddels een verhouding met de steenrijke Peggy Guggenheim. Carrington raakt over haar verliefdheid heen en Ernst wordt een vriend. Ze bleef tot op hoge leeftijd haar rebelse aard trouw: in 1968 vertrok ze een jaar uit Mexico uit protest tegen het neerslaan van de studentenbetogingen. Ook bij haar terugkeer bleef ze de studenten in het openbaar steunen. Hieruit blijkt nog maar eens dat voor Carrigton revolte het ware leven was!

Lees meer

Door Chris Verhaegen

op 07/08/2018

Leonora Carrington is en schrijfster, schilderes, beeldhouwster,.... beetje in de stijl van Jeroen Bosch maar dan na WO1. Dit boekje trok mijn aandacht door haar werk en ook door haar jeugdliefde met Max Ernst. Eigenlijk viel het wat tegen. Dit boekje van 110 blz. heeft een voorwoord van 40 blz. op zich aan een veeg teken. Haar zelf geschreven verhaal, de rest, gaat alleen maar over haar vlucht uit Frankrijk na de arrestatie van Max Ernst door de Duitsers, haar vlucht via Spanje waar ze enkele tijd in een zwakzinnigengesticht gedwongen werd opgenomen.

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief