Zo verliep de tijd die me toegemeten was

Thomas Blommaert, Dirk Duppen

Mens en maatschappij

5 /5

Gelezen? Geef jouw waardering

Succesvol toegevoegd
De laatste vrijdag van augustus 2019. Dirk Van Duppen krijgt een keiharde diagnose: uitgezaaide pancreaskanker. Eerst is er het onwezenlijke verdriet. Dan groeit de verbondenheid. Verbondenheid in verdriet, verdriet in verbondenheid. Bertolt Brecht wist al: het mooiste geschenk dat je kan geven is het voorbeeld van je eigen leven. In Zo verliep de tijd die me toegemeten was blikt Dirk Van Duppen terug op een compleet leven. Hij werkt in een leerlooierij. Is dokter in Palestijnse vluchtelingenkampen. Bouwt een groepspraktijk uit in Deurne. Plaatst het kiwimodel voor goedkopere geneesmiddelen op de agenda. Bindt de strijd aan tegen het fijn stof in Antwerpen. Zetelt voor de PVDA in de districtsraad, gemeenteraad en OCMW-raad. Onderbouwt de idee dat de mens een supersamenwerker is. In dit laatste boek van Dirk Van Duppen is de dood niet ver weg. Toch zindert het van het leven. En van de hoop. Het gaat over engagement en solidariteit. Over de liefde die je vindt in de strijd maar ook over hoe je in de strijd geliefd wordt. Gracias a la vida. Opgetekend door Thomas Blommaert.

Wat anderen schrijven over dit boek

Kennismaking met Dirk Van Duppen in het radioprogramma "touché" met Friedl' Lesage. Een gesprek dat nazinderde, een gesprek dat leidt tot de aankoop van het boek van Dirk. Beklijvend en warm.

Dit vlot lezend boekje vertelt het professionele levensverhaal van Dirk Van Duppen. Van de bron waaruit zijn engagement is ontstaan tot alle verwezenlijkingen.
In de zomer van 2019 kreeg hij het doodsvonnis : pancreaskanker
Zijn eerste kleinkind was toen op komst, dat wilde hij nog zien geboren worden. Dit boekje is zijn nalatenschap voor zijn kleinzoon.
Dirk is huisarts bij Geneeskunde voor het volk. Stond mee aan de wieg van hun ontstaan. Ging een jaar werken in de Palestijnse vluchtelingenkampen in Libanon in de jaren '80.
Hij ging de strijd aan tegen de farmabedrijven en kwam met het kiwimodel zodat er een eerlijkere prijs kwam voor geneesmiddelen. Een strijd die nog niet afgelopen is en nog verder moet gezet worden, denk maar aan wat er met baby Pia gebeurde.
Hij bond de strijd aan tegen het fijn stof in Antwerpen.
In "De super samenwerker"zijn laatste boek legt hij uit hoe wetenschappelijk onderzoek heeft bewezen dat de mens van nature solidair en goed is en dus helemaal geen wolf voor zijn medemens zoals we allemaal zijn gaan geloven. Dit is precies wat de Nederlandse historicus Rutger Bregman nu betoogt in zijn nieuwe boek " De meeste mensen deugen".
Het tijdschrift Humo heeft een rubriek "Het lezen zoals het is". Daarin stelt men vragen aan een auteur over de boeken dat hij/zij leest. Eén van de vragen is "Wat is het laatste boek dat u tranen van ontroering heeft bezorgd ? " Wel voor mij is dat dit boekje. De inleiding is enorm pakkend.
Een boekje dat iedereen zou moeten lezen. Alleen al om beter te begrijpen hoe onze beleidsmakers omgaan met geld dat bedoeld is voor gezondheidszorg. Steeds zeggen " Er is geen geld" is niet waar. Het is hoe ze ermee omgaan en hoe ze misbruiken zouden moeten verhinderen.
Wat een mens, wat een engagement, die Dirk Van Duppen. Een mens die echt betekenis heeft kunnen geven aan zijn korte tijd hier op aarde. Een inspiratiebron.

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?
Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Inschrijven nieuwsbrief

Meld je aan om verder te gaan!