Lethal White

Door Robert Galbraith

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
The most epic Robert Galbraith novel yet, Lethal White is both a gripping mystery and a page-turning next instalment in the ongoing story of Cormoran Strike and Robin Ellacott.
'I seen a kid killed.... He strangled it, up by the horse.'
When Billy, a troubled young man, comes to private eye Cormoran Strike's office to ask for his help investigating a crime he thinks he witnessed as a child, Strike is left deeply unsettled. While Billy is obviously mentally distressed, and cannot remember many concrete details, there is something sincere about him and his story. But before Strike can question him further, Billy bolts from his office in a panic.
Trying to get to the bottom of Billy's story, Strike and Robin Ellacott - once his assistant, now a partner in the agency - set off on a twisting trail that leads them through the backstreets of London, into a secretive inner sanctum within Parliament, and to a beautiful but sinister manor house deep in the countryside.
And during this labyrinthine investigation, Strike's own life is far from straightforward: his newfound fame as a private eye means he can no longer operate behind the scenes as he once did. Plus, his relationship with his former assistant is more fraught than it ever has been - Robin is now invaluable to Strike in the business, but their personal relationship is much, much more tricky than that.

Wat anderen schrijven over dit boek

Door Gert Engels

op 20/11/2020

Een detectiveverhaal dat ik graag heb gelezen. Ik heb erg genoten van de tekening van milieus (de conservatieve upper class en een extreem-linkse groepering) en het korzelige detectivewerk. 'Galbraith' schetst personages en scènes die makkelijk tot leven komen.

Er gaat vrij veel aandacht naar het relationele leven van de protagonisten. Ook al kon de evolutie tussen Robin en Matthew me niet altijd boeien, het knappe is wel dat ook die verhaallijnen deel uitmaken van de ontknoping. Dat de auteur daarin slaagt, is maar één illustratie van hoe de ontknoping gebruikmaakt van elementen die over het hele verhaal verspreid liggen.

Lees meer

Door Guido Bergmans

op 08/10/2019

Laat ik maar beginnen met de onvermijdelijke loftuitingen: dit is weer een heerlijk mengsel van ingenieus denkwerk,hard geploeter en relationele intriges, Rowling waardig.

Bij een eerste lezing laat ik mij altijd gewoon meeslepen door het verhaal.
Maar een tweede lezing geeft je de gelegenheid veel meer op de details te letten. En zoals altijd bij Rowling, bulkt het boek weer van gedetailleerde verwijzingen, naar plaatsen of gebouwen of andere dingen. Ook af en toe weer grappige tussendoortjes. Daar hou ik zo van.

“Blame sea-borne bacteria”: de opmerking van Vanessa op de housewarming party over het feit dat Robin en Matt huren en niet opnieuw gekocht hebben bij de verhuis.
Of de vraag van Barclay om de aanschaf van wiet voor Jimmy als onkosten te kunnen declareren. Antwoord van Strike: “We zullen het bij ‘allerlei’ zetten.”
Of de uitlating van een van Strikes vrienden, toen hij zijn verloving met Charlotte had aangekondigd: “Smart move. Shame to waste all that combat training. Still, slightly higher risk of getting killed, mate.”

De geografie is weer erg verzorgd.
Eén ding waarvan de zin mij in eerste instantie niet duidelijk was, is de beschrijving van de muur in Deptford met de opening, geflankeerd door twee pilaren met bovenop telkens een stenen doodshoofd met beenderen, als van een piratenschip. Daarachter was dan een kerk, omgeven door een kerkhof met rozen. Komt dat nog ergens terug later in het boek? Robin was daar op uitgekomen toen ze haar therapie in de Villiers Trust Clinic had stopgezet. Ze gaat daar dan wat zitten bellen met Strike en wat zitten mijmeren over haar honeymoon. Uiteindelijk kwam ik erop uit dat de schedels en St Nicholas church echt bestaan, in Deptford Green. Ik snap niet zo best wat die gedetailleerde beschrijving daar staat te doen. Is dit misschien enkel wat sfeerschepping? Of laten zien hoe goed geresearched en realistisch alles is? Net als The White Swan in Deptford, het Well Community Center in East Ham, de Cheyne Walk Brasserie in Chelsea, en de 18de eeuwse huizen in Albury Street, die ook allemaal echt bestaan.

En dan de paarden, wit en andere:
Uiteraard Lethal White Syndrome,
The White Horse of Uffington.
The White Horse of Hanover, op de dasspeld van het regiment van Chiswell.
Tussendoor natuurlijk een heleboel vermeldingen van paarden in alle kleuren en combinaties.

En dan de zwanen:
In hoofdstuk 3, wanneer Robin van de Villiers Trust Clinic komt, is er aan het einde een verwijzing naar the White Swan pub, waar Robin blijkbaar de hele week gepasseerd was, en die haar deed denken aan haar rampzalige trouwdag.
En de allerlaatste zin van het boek gaat over een beautiful mansion met op de deur twee zwanen gegraveerd. De epiloog eindigt dus met twee zwanen en de proloog begint er mee bij de fotoshoot van het huwelijk van Robin en Matthew. Betekent dit dat dat huwelijk een nieuwe start gaat nemen in het volgende boek? Of is er een ander huwelijk in de maak voor Robin? Ik zou ze toch niet aanraden met Strike in zee te gaan. De jongen heeft op dit moment toch duidelijk een bindingsangst, vind ik…

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief