Waagstukken

Door Charlotte Broeck

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
In Waagstukken presenteert Charlotte Van den Broeck, elegant laverend tussen beschouwing en vertelling, dertien teksten over tragische architecten. Het zijn de ver halen van bekende en vergeten bouwmeesters die zelfmoord pleegden op of in een door hen ontworpen gebouw, of omwille van dat gebouw. Hun ingreep in de openbare ruimte mondt uit in een mislukking, of wordt door hen op een fatale wijze zo ervaren. Ze hanteren het gereedschap van de hoogmoed, maar falen.
Van den Broeck reisde de afgelopen jaren deze architecten en hun noodlot na. In een tocht langs hun laatste bouwwerken onderzoekt ze het verband tussen persoonlijk en publiekelijk falen, tussen het belang van de openbare ruimte en de autoriteit van de (doorgaans mannelijke) architecten. En natuurlijk is er een verband tussen bouwen en schrijven – want is niet alle scheppen een vorm van waaghalzerij?

Over kerken, zwembaden en theaters, postkantoren, bibliotheken en villa’s, musea, kazernes en kinetische windsculpturen; op plekken als Turnhout, Oostende en Verchin, Rome, Napels en Wenen, Schotland, Malta en de Verenigde Staten; van architecten als Gaston Eysselinck, Eduard van der Nüll en Francesco Borromini, Lamont Young, Reginald Wycliffe Geare en George Arthur Crump.

Wat anderen schrijven over dit boek

Door Jean Pierre Rummens

op 31/03/2020

Als architect (op rust) herken ik veel omstandigheden waarin architecturale creaties zijn ontstaan, ontvangen, uitgevoerd... hoewel de tijdsgeest soms totaal anders is.
Ik herken negatie maar ook hoogmoed en andere eigenschappen die een mens schoon of niet schoon maakt.
Ik worstelde ook dikwijls met frustraties maar de zelfmoordgedachte is -gelukkig- nooit bij mij opgekomen maar ik heb wel het corrupte wereldje 'van de bouw' die de schoonheid van 'architectuur' meestal totaal negeerde tijdig verlaten en andere meer rustgevende paden bewandeld.


Ik heb bewondering voor de manier waarop een jong auteur zich zo ingeleefd, ingewerkt heeft in de materie en ons tezelfdertijd een stukje van de wereld leert kennen en ons ook meeneemt in haar eigen verhaal.
Niettegenstaande het thema 'zwaarte' laat vermoeden is het helder geschreven en leest het ook vlot.
Hoed af.

Lees meer

Door Roland Derveaux

op 26/12/2019

“Om persoonlijke redenen heb ik een interesse opgevat in architecturale mislukkingen. Bij voorkeur mislukkingen die de architect fataal werden, of ja, die hem zichzelf fataal deden worden. Le suicide?”
Zo verantwoordt Charlotte Van den Broeck haar bezoek aan de voorzitster van de internationale vereniging van kromme torens, bij de kerktoren waar ze trots op is. Een schrijfster uit België! Mme. Maquin had zich een heel ander iemand voorgesteld! Zo jong nog!
Ik had in juni van dit jaar het geluk om in Kortrijk (Iedereen leest, Theoria) een voordracht te mogen meemaken van de ranke dichteres en dat betekende voor mij dan ook de eerste kennismaking met deze knappe auteur. Even later zag ik haar naam verschijnen in “Kamer in Oostende” en stelde vast dat ze in de goede handen was van ex-dorpsgenote Els Snick, Oostrozebeke-kenner Koen Peeters en nog enkele betrouwbare en respectabele wandel- en schrijfgenoten. Meer overtuigingskracht was er niet nodig om mij te wagen aan haar “Waagstukken”, alhoewel ik tot voor een tiental jaren een beetje was blijven hangen in de literatuur van voor negentienzestig-zeventig van vorige eeuw. Te veel experimenten schrikten me daarna af. Gelukkig knoopte ik na mijn zestigste weer aan met de actuele producties en ik kreeg er weer zin in.
Ook Charlotte Van den Broeck heeft mij niet teleurgesteld! Met haar benadering van dertien architecturale meesterwerken, die later als miskleunen verfoeid en verafschuwd werden, heeft ze een nieuwe norm gezet. Achter ieder gebouw steekt een verhaal, maar je moet het zien, ervoor openstaan. Charlotte VdB heeft zich met veel risico’s gewaagd aan een studiereis die haar van haar geboortestad Turnhout naar Amerika bracht, met tussenstops in Oostende, Noord-Frankrijk, Schotland, Oostenrijk, Italië en Malta.
De architectuur is de rode draad van deze bundel. De tijdgeest, de omgeving, de creatieve benadering van de architecten en de aannemers om van hun bouwwerk een baken te maken: het wordt allemaal zo begrijpelijk en bijna visueel beschreven, dat zelfs een leek in bouwkunde er zijn weg in vindt. De gebouwen worden geboren in een soms vijandige omgeving, groeien op onder het strenge oog van tegenstanders, worden betrokken in een ongeval of krijgen rimpels van miserie. Dramatisch zijn de onvoorziene omstandigheden, de tegenwerking van de politieke oppositie, de tegenslagen die concurrenten doen gniffelen van leedvermaak. Gebouw en schepper staan bloot aan meedogenloze kritiek, waar zelfs de vechtlustigsten, door trots en hoogmoed soms, aan ten onder te gaan. Het noodlot is onafwendbaar.
“Waagstukken” kan ook opgevat worden als een reisverslag, een avontuur vol risico’s en hindernissen. Het onthaal is niet altijd en overal uitbundig. Het ontbreekt soms aan gepaste voeding en comfort. De weersomstandigheden bederven de pret. De jonge schrijfster moet zich weren tegen ontmoediging en onbegrip, de vreemde taal staat vlotte communicatie in de weg.
De auteur weeft op meesterlijke wijze, haar eigen gemoedsgesteldheid en haar herinneringen aan kinder- en jeugdjaren, doorheen de feitelijke gebeurtenissen en histories. Charlotte Van den Broeck beschikt over de benijdenswaardige gave en het talent om diepe gevoelens over te brengen met woorden.
Een betere afsluiter van 2019, dat een goed jaar was, kon ik me niet wensen.
P.S.: Ook de stevig gelijmde rug, die soepel openleggen van het boek mogelijk maakt, kon mij bekoren.

“WAAGSTUKKEN” - Charlotte Van den Broeck - Uitgeverij De Arbeiderspers - 2019.
Roland Derveaux - https://www.facebook.com/Plezierschrijver/ - 26 december 2019

Lees meer

Door Chris Verhaegen

op 08/12/2019

Meerdere verhalen over architecten en kunstenaars, hun realisaties die fout liepen en dus volgens de legende dan ook zelfmoord pleegden.
Het zijn stuk voor stuk beklijvende verhalen over die architecten of kunstenaars, de benadering van de schrijfster en haar uitwijdingen maken het geheel volledig. Haar eerste prozadebuut na haar succesvolle poëzie en dit is zeer merkbaar in het boek. Echt prettig om lezen en bovendien zeer boeiend.

Lees meer

Door Bob Boeckx

op 02/12/2019

Zelden zo'n intelligent en esthetisch boek gelezen.
Op een intrigerende wijze integreert Charlotte de verhalen van dertien architecten in haar persoonlijke ontdekkingstocht.
Bedachtzaam en vol verwondering.

Lees meer

Door els van haute

op 06/11/2019

Waagstukken door Charlotte Van den Broeck

Als grote fan van Charlotte haar poëzie was ik blij toen ik hoorde dat ze een roman aan het schrijven was. Tot bleek dat het een boek over architecten ging worden, toen twijfelde ik serieus of het iets voor mij zou zijn. En dat was (is) het, ik ben zo blij dat ik het gelezen heb.

Naast een boek over architecten die (vinden dat ze) falen en zelfmoord plegen (of toch volgens de mare) is dit bovenal een Charlotte-boek. Ze neemt je bij de hand en leidt je een wereld binnen die soms bevreemdend, dan weer beknellend, maar steeds gevoelig, intelligent en verslavend is. Het is een wereld waarin je dwaalt, niet snelt, met oog voor detail en met een honger naar meer.

Waagstukken is fictie en non-fictie. Het is een soort van Belpop met een schat aan verhalen en weetjes maar dit keer op papier en het gaat over iets dat nog veel meer mensen beroert (of ze nu willen of niet) dan muziek en dat is architectuur. Een architect is een kunstenaar wiens werk ten allen tijde voor iedereen zichtbaar is, het maakt onderdeel uit van ons dagelijkse leven en is daardoor ook meer onderworpen aan ‘dagelijkse commentaar’ van kenners én leken. Dat maakt het falen (al valt dat achteraf bekeken soms niet als falen te omschrijven) ook groter en openbaarder. En brengt zo de (gekozen) dood dichterbij?

Naast een onderzoek, een zoektocht naar gebouwen en hun ontwerpers is dit ook een zoektocht van Charlotte naar zichzelf. Naar zichzelf als schrijver en naar zichzelf buiten het schrijven, als die persoon al bestaat. Dat maakt Waagstukken extra interessant en kwetsbaar.
Ik kan de wereld ook niet meer betreden als vroeger, mijn ogen gaan dwalen naar torenspitsen en slagroomtaartenarchitectuur. De eerste zwembeurt na Waagstukken voelde ook ietwat ongemakkelijk aan. Charlotte en haar architecten kruipen onder je huid. Je neemt ze mee waarheen je ook gaat…

Het boek zelf, als object, is ook prachtig. Doordat het genaaid is en dit zichtbaar blijft heeft het een originele, oogstrelende cover én leest het veel makkelijker dan een ‘gewoon’ boek. Het valt beter open en kan ook open blijven liggen, van mij mogen ze meer boeken zo ontwerpen.
Waagstuk was voor mij een gokje, voor Charlotte ook, denk ik. Maar niet gewaagd is niet gewonnen en met dit meesterwerk wint Charlotte de hoofdprijs!

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief