Wolf Hall

Door Hilary Mantel

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
Winner of the Man Booker Prize 2009 'Lock Cromwell in a deep dungeon in the morning,' says Thomas More, 'and when you come back that night he'll be sitting on a plush cushion eating larks' tongues, and all the gaolers will owe him money.' England, the 1520s. Henry VIII is on the throne, but has no heir. Cardinal Wolsey is his chief advisor, charged with securing the divorce the pope refuses to grant. Into this atmosphere of distrust and need comes Thomas Cromwell, first as Wolsey's clerk, and later his successor. Cromwell is a wholly original man: the son of a brutal blacksmith, a political genius, a briber, a charmer, a bully, a man with a delicate and deadly expertise in manipulating people and events. Ruthless in pursuit of his own interests, he is as ambitious in his wider politics as he is for himself. His reforming agenda is carried out in the grip of a self-interested parliament and a king who fluctuates between romantic passions and murderous rages. From one of our finest living writers, Wolf Hall is that very rare thing: a truly great English novel, one that explores the intersection of individual psychology and wider politics. With a vast array of characters, and richly overflowing with incident, it peels back history to show us Tudor England as a half-made society, moulding itself with great passion, suffering and courage.

Wat anderen schrijven over dit boek

Door Marina Verstraeten

op 28/05/2020

Zulke boeken moet je, als lezer, willen lezen.
Ik bestudeer het tijdskader en de setting.
Ik lees dit boek in het Engels.
Hilary Mantel hanteert een prachtige taal en schrijfstijl.
Je waant je in de 16de eeuw in Engeland. Ik kan ervan genieten.
PS ik controleer niet de juistheid van de inhoud.

Lees meer

Door Guido Bergmans

op 15/10/2019

Wolf Hall door Hilary Mantel (Man Booker Prize 2009).

Een historische roman over de regeerperiode van Hendrik VIII, koning van Engeland van 1509 – 1547, juist ja, die met zijn vele vrouwen. Het is de eerste van een trilogie. De tweede is ondertussen ook gepubliceerd, in 2012, en won wéér de Man Booker Prize.
De hoofdpersoon is Thomas Cromwell, iemand van heel simpele komaf, die het tot eerste minister van Hendrik VIII schopt, vooraleer hij door zijn vijanden aan het hof een voetje gelicht wordt en eindigt op het schavot (maar dat is dus niet voor in het eerste boek).

Wie vond dat The Casual Vacancy in het begin nogal ingewikkeld was door het grote aantal personages, komt in dit boek in een andere dimensie terecht. Haal potlood en papier er maar bij om te noteren wie wat waar zei en waarom. Achteraan het boek is er een lijst van de personages, gegroepeerd volgens hun thuisbasis. De lijst is volle vier bladzijden lang en beslaat 150 of 200 personages. (edit: OK, ik heb ze nageteld en het zijn er maar 96. Maar buiten deze lijst zijn er nog tientallen nevenfiguren, dus ja.)
En alsof dat niet genoeg is, heeft Hilary Mantel de gewoonte om één enkel personage soms met verschillende namen aan te duiden. Zo is de hertog van Norfolk soms Norfolk, soms Thomas en soms Howard. Charles Brandon, de Hertog van Suffolk kan dus Suffolk, Brandon of Charles zijn, al naargelang wie tegen hem spreekt en waar. Verbijsterend ook hoeveel mannen er Thomas heten en hoeveel vrouwen Mary of Anne.
En Hilary Mantel vindt dat dat nog niet volstaat en maakt de zaken extra moeilijk door vaak niet aan te geven wie wat zegt. Heel veel zinnen hebben gewoon als onderwerp “hij”. Dan mag je zelf gaan uitvissen wie dat nu wel mag zijn. Na een tijdje heb je wel door dat die “hij” meestal de hoofdpersoon is, Thomas Cromwell, maar er zijn uitzonderingen. En sommige zinnen verwoorden enkel de gedachten van Cromwell, niet wat hij zegt. Altijd goed op de aanhalingstekens letten dus!

Om maar te zeggen dat het worstelen is de eerste 100 blz. (en je hebt er 660 voor de boeg). Maar het loont wel de moeite. De verwevenheid tussen historische gegevens en fictie is enorm. Ik zeg maar gegevens, want feiten zijn het niet altijd. Mantel heeft haar huiswerk goed gemaakt en gebruikt talloze historische bronnen, maar laat voor de rest haar fantasie de vrije loop over de persoonlijkheid van heel wat personages.
Zo is Thomas More (naar wie onlangs een hogeschool in Vlaanderen genoemd is), een vrij bedenkelijke figuur, die genoegen schept in het openbaar vernederen van zijn vrouw en het bijwonen van de folteringen van ketters.
Veel personages worden heel goed uitgediept en psychologisch perfect neergezet, zowel de mannen als de vrouwen. Een groot deel van het boek bestaat uit dialogen, wat het erg levendig maakt. En die dialogen zijn vaak subliem, een steekspel van woorden, met subtiele toespelingen, omfloerste bedreigingen, sarcastische humor, bijna altijd erg beleefd en erudiet, maar toch afgewisseld met platvloerse opmerkingen of stoten onder de gordel.
Het boek is echt de moeite waard, maar je moet er een serieuze inspanning voor doen. Ga er maar goed uitgerust voor zitten. ’s Avonds in bed nog slaperig een paar blz. lezen is geen goed idee. (Ik kan ervan meepraten).

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief